eleman bağlantı tercihim alın levhalı makas birleşim oldu bu sizce sağlıklı mı ? ;
Makas bağlantılarında kullandığınız
alın levhalı makas birleşimi, oluşan iç kuvvetleri güvenli biçimde aktarabiliyor ve birleşim tasarım kontrollerini sağlıyorsa kullanılabilir. Burada önemli olan yalnızca birleşim tipinin seçilmesi değil, analiz modelindeki birleşim kabulü ile gerçek birleşim davranışının birbiriyle uyumlu olmasıdır. Birleşim raporlarında bulon, levha, kaynak ve ilgili dayanım oranlarını ayrıca kontrol etmenizi öneririz.
betonarme binanın etrafınca çelik yapıyı tasarlarken yapıyı 3 parçaya böldüm ve bağımsız bir şekilde tasarladım. bu tasarım uygun mu ?
Projenizde betonarme yapı ile çelik elemanlar arasında herhangi bir bağlantı bulunmadığı için, analiz modeli açısından sistemler birbirinden bağımsız çalışmaktadır.
Bu nedenle çelik taşıyıcı sistemi değerlendirirken, betonarme yapıyı modelden silip “Farklı Kaydet” seçeneği ile ayrı bir proje dosyası oluşturmanız daha sağlıklı olacaktır. Böylece daha sade bir proje datası üzerinden analiz sonuçlarını, eleman yetersizliklerini ve birleşim kontrollerini daha rahat inceleyebilirsiniz. Nihai proje dosyanızda betonarme ve çelik yapıları birlikte gösterebilirsiniz. Ancak analiz sonuçlarının değerlendirilmesi, raporların alınması ve olası revizyonların yapılması açısından bağımsız sistemleri ayrı proje dosyalarında çalışmak daha pratik olacaktır.
Burada önemli olan, modelde olduğu gibi gerçek yapıda da bu sistemlerin birbirinden yapısal olarak bağımsız olup olmadığının kontrol edilmesidir. Çelik yapı ile betonarme yapı arasında yük aktaracak herhangi bir bağlantı, ortak mesnet veya taşıyıcı eleman bulunuyorsa bu durum ayrıca değerlendirilmelidir.
Projenizde birleşim noktalarında hala düzenlenmesi gereken detaylar dikkatimi çekti. Öncelikle Kolonun zayıf ekseninden bağlanan kirişlerin birleşim detayları oluşturulmamış. Bunları uygun birleşimleri ekleyiniz. Zayıf eksende kullanıma uygun rijitleştirilmiş alın levhalı birleşimi kullanbilirisniz.
Makas altındaki tanımlanmış cephe çaprazlarının çapraz uç birleşimleri makas ile kolon birleşimi olan alın levhalı birleşim ile çakışmaktadır. Bu durumu makas yerleşim ayarlarından makası bir miktar öteleme ile çakışmaları düzenleyebilirisniz.
Kolon ayağı birleşimlerinde ayrıca serbestlik seçimlerini ve bu kabullerin taşıyıcı sistem davranışıyla uyumunu da gözden geçirmenizi öneririm. Birleşimde tanımlanan mafsallı veya rijit davranışın, analiz modelindeki sistem kabulü ve gerçek uygulamadaki bağlantı detayıyla uyumlu olması gerekir. Kolon ayağı birleşimlerinde öncelikle ankraj bulonlarının geometrik yerleşim koşullarını kontrol etmenizi öneririm. Özellikle bulonlar arası mesafeler, levha kenarlarına olan uzaklıklar ve bulonların birleşim geometrisi içerisindeki konumları incelenmelidir.
Bu nedenle ankraj bulonlarının geometrik yerleşim kontrollerinin yanı sıra, birleşim serbestliklerinin taşıyıcı sistem kurgusuna uygun şekilde tanımlandığını da kontrol etmeniz faydalı olacaktır.
Projenizde genel anlamda birleşim noktalarını projeyi sonuçlandırmadan önce incelemeniz ve kolon ayak birleşimi ile çapraz uç birleşimi çakışmalarını da çapraz yerleşim ayarlarından düzenlemenizi öneririm.
Projenizde makasların üst başlıklarında tanımladığınız stabilite elemanlarına benzer şekilde,
alt başlıklarda da stabilite elemanları tanımlamanız gerekir. Bu elemanlar makasın düzlem dışı davranışını sınırlandırarak sistemin genel stabilitesine katkı sağlar.
Tanımlanan stabilite elemanlarının makas düğüm noktalarına uygun şekilde bağlanabilmesi için ilgili noktalarda
çapraz uç birleşimi tanımlanmasını öneririz. ideCAD’de herhangi bir birleşim tanımlanmayan düğüm noktaları analiz modelinde
rijit birleşim olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, stabilite elemanlarının gerçek çalışma biçiminin analiz modeline daha doğru yansıtılması için uç birleşimlerinin ayrıca tanımlanması önemlidir.
Bu düzenlemeleri yaptıktan sonra modeli yeniden analiz ederek özellikle makas başlıkları, stabilite elemanları ve bağlantı bölgelerindeki sonuçları tekrar kontrol etmenizi öneririz.
